Zaten, ayıplar la büyümedik mi?
Günah denip, yolumuzdan edilmedik mi?
Hep utanarak, başı önde yürümedik mi?
Törelere kul olup, hangimiz ölmedik ki.
Oysaki, tek istediğimiz, biraz sevgi, bir tutam yaşam.
Utangaç sevdalara, yelken açmak.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta