Hayatı kibrit kutusuna insanları kibrit çoplerine benzettim....ve ben seni sürekli neşrettim
Sen ve ben
bir kibrit kutusundaki iki kibrit çöpü,
Kutu ilk sallandiginda bir araya gelmiştik.. tuhaf birbirimizi ne kadarda çok sevmiştik..
Sen ve ben iki masum kibrit çöpü, kutu sürekli sallanıyor
Aramızdan kibrit çöpleri ayrılıyor..
İçimizde binbir korku binbir özlem ve yalnızca bir kaygı,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta