Usul usul yanarken kibrit, bıraktığı ormandan sesler yankılanıyordu
Alevler göğe çıkmış toprak nefes alıp veriyordu
Acıdan bağlanmış, dudakları dişlerine baskı uygulayıp kalbini sıkıştırmaya yetiyordu
Derin nefes almak bile güç oluyordu
Sayılı olan saliseler yıllık gibi birikmişti önüne
Anadan doğan ikizler bile tek başına gelmişti dünyaya
Selviler yetişirken ummana
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel bir anlatı.Severek ve beğeniyle okudum.Yüreğinize emeğinize sağlık kaleminiz daim olsun saygılar sevgiler sunuyorum Esenlikler diliyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta