Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Öncelikle Rauf Denktaş'a armağan etmeniz bir yücelik duygusu...kutluyorum...
Ne varki;
'Yüz verdiler Annan denen nursuza,
talat köpeğiyle omuz omuza...
teslim ettiler Kıbrıs'ı rum Domuzuna.'
duyarlı yüreğine sağlık Türk Polisi...
selam sana...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta