Kibir Sevdası Şiiri - Hüseyin Turhal

Kendi Suretine Vurgun

Sanırsın dünyada teksin, eşin yok senin,
Gönlümde yaktığın ateşte yoktur ferin.
Kibirli bakışın, sözün çok derin,
Gözümde tütse de, yoruldum artık.

Aynaya bakarsın, hayransın kendi zatına,
Beni figan ettin, doymazsın lezzetine.
Ettim ben kul köle, uydum her adetine,
Gözümde tütse de, yoruldum artık.

Her daim kendini haklı görürsün bilirim,
Benim derdim nedir, bilmezsin, neyleyeyim.
Sensiz geçen günlerimi nasıl sürerim,
Gözümde tütse de, yoruldum artık.

Ne vefa bilirsin, ne de sevgiye kanarsın,
Zalimliğin ile her gün beni yakarsın.
Biliyorum bir gün yalnız kalıp yanarsın,
Gözümde tütse de, yoruldum artık.

Aşık Turhal der ki: Bitmez mi bu çile?
Kördüğüm oldu yollar, gitmiyor öne.
Aşkın zehir olsa da, dönerim yine,
Gözümde tütse de, yoruldum artık.