gönül kapını aç insanlığa dostluğa
mal mülk güzellik para için yapma kibir
yaprak gibi solup dökülüyor gün bir bir
ebedi kalacağın yer kabirdir kabir.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Çok haklısınız...ama hep de unutuyoruz...sevgi damlaları
ebedi kalacagim kabirden
kaldirir uyluk kemigimden
o her seye kadir.... dost...
Mana ve akış güzel ancak o sondaki dar kabir sanki bir şeyleri bozuyor gibi geldi bana, oraya zorla oturtulmuş gibi duruyor, yine de siz daha iyisini bilirsiniz
Hasan Hüseyin Özak
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta