Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok haklısınız...ama hep de unutuyoruz...sevgi damlaları
ebedi kalacagim kabirden
kaldirir uyluk kemigimden
o her seye kadir.... dost...
Mana ve akış güzel ancak o sondaki dar kabir sanki bir şeyleri bozuyor gibi geldi bana, oraya zorla oturtulmuş gibi duruyor, yine de siz daha iyisini bilirsiniz
Hasan Hüseyin Özak
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta