Bir nefeslik şarkının biri beni tanıdı.
Bana söylediği belliydi dil fransızca da olsa.
Akşamın ezanı başladı tam da üstüne...
Kapatırım ben tüm şarkıları ezanı dinlerken...
Ve bitti dünyanın en güzel müziği.
Şimdi açtım bir nefeslik şarkımı
Olaya çok fransız belki dili gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
