İnsanı iç sızılarına gark eden dostluğu bıçak gibi kesiyorum.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Sen hep palavra attın, kestin durdun ve ben safça dinledim seni.
Ve artık insanı kandıran dostlukların ipini kesiyorum şu uçurumda.
Evet kesilmesi gerektiği yerde kesmeli.Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta