kestiler anne dalında düşler kurduğum ağacımı, yeşeren yapraklarına rağmen kestiler.sana geç kaldığım kadar geciktim hayata.sevdiğim oyuncaklarım gibi dilsizdiler.önce doğduğum sokağı terkettim.ardından bu şehri..çünkü, neleri kaybettğimi her sabah yeniden söylediler.yüreksizdim,yüreğimi sevdiğim kıza gelinlik diye giydirdiler.isimsizdim,her harfinde sus usatası yani, kimseler sormadı ben söylemedim.artık aç sofraların en doymazı bendim.kurulmadı ben de yemedim.arasıra anımsarım anne en yakın arkadaşımdı huzur yıllardır göremedim.hep geç kalan adam oldum vaktinde gelemedim.
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta