Keşkelerimiz olmasa hayat nasıl anlamını bulurdu.
Keşkelerimizle duyduğumuz pişmanlıklar olmasa, nasıl yanlışı doğruyu ayırt edebilirdik.
Keşkelerimiz acı veriyor, belki yakıyor
Bin kere öldürüp yıkıyor
Bir an keşke bir kerede öldürseydi diyecek kadar...
Keşkelerimizde boş mutsuzluklar değil, içinde umutlara ateş yakan meşaleler olmalı.
Keşkelerimizle, hayata tırnaklarımızla tutunmayı bilmeliyiz.
Keşkeleri olmayan hayattan kopmuş, amaçlarından vazgeçmiş insandır...
Keşkelere dönüp, yıllar öncesini bu zamana çekip sürüklemek gerçekten zor.
Keşkelerle kendimizi güçlendirip inadına yol almalıyız.
Keşkelerimle sildim, üzerlerlerini yeniden yazıyor, gölgelerini yok ediyorum...
Hayat, sayfa sayfa bir yol hikayesidir...
Keşkelerimiz kurşun kalemle yazılmış olmalı, telafisi mümkün...
Keşkeler tükenmez kalemden çıkmışsa, sayfayı yırtılmaya sürükler, ya da üstünü karalamaya...
Keşkelerimle okuyan yarınlarım, yeniden aşık olduğum kalemimden çıkan şiirlerim var...
Keşkelerim var hayata, olmalı!..
Yazılış tarihi: 28.2.2012
Sevgi Gül İlkanKayıt Tarihi : 28.2.2026 02:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Yazdığım tarihteki düşüncemle, şimdiki düşüncemi karşılaştırdım: Evet, keşke diyebilmeli insan, gerçekleştirmek istediği güzelliklere kamçılanmak için. Keşkeyle başladığım yolda, eyvallah etmeyip özgürlüğümü elime aldım; şiire döndüm; okudum vs. Keşke umuttur. Sıra, yapmadıklarımı yapmaya geldi, güzel bir şekilde... Sevgi
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!