Keske şu kokan kebaptan yesem.Keske şu elbiseden giysem.Keske su evde otursam.Keske şu sevse.Keşke hic keşke demesem.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tovbeye de izin verilmedikce tovbe de edilmiyor.Bize ancak keske demek kaliyor.
Şiirinizi
beğeni ile okudum
Vaktinde gösterilmeyen nedamet ve zamanında yapılmayan tövbenin insana bir faydası dokunmadığı gibi, gününde ya da anında ifa edilmeyen görevler için de, iş işten geçtikten sonra dile getirilen keşkeler kula bir fayda sağlamaz Senem hanım.
Hayırlı sınavlar.
Tovbeye de izin verilmedikce tovbe de edilmiyor.Bize ancak keske demek kaliyor.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta