Yürümek, herkesin kaderi böyle başlar.
Geriye yol seçmek kalıyor insana
Ve insan kalbiyle yürürmüş sonradan öğrendim
Hep sonradan öğrendiklerimdi
Beni dünyadan koparıp hayata bağlayan şeyler.
Bir dünya ki toprak üstü mezarlığa dönüştü
Yürüyen cesetler, gülen iskeletler
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta