Kırk baş kırk adımla alın terini taşırlardı
Kırk nefes pemcerelerden dışarı taşardı
Naralar sarayımın ahşap kapısından dışarı kaçardı
Gece göigem göğe çıkardı
Oy kerpiç saraylar
Çünkü temelinde dedemin alınteri vardı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




çok güzel bir şiir kutlarım
ayrıca duyarlı yüreğinize sağlık
gerçekten de o toprak saman ve ahşapla yapılmış
bizim sarayımıdı
ama size acı gerçeği söyleyim
onlar direnemeyecek malesef
dünyanın en vahşi canlısı onu unutmakta kararlı
insan...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta