Ömür dediğin bir mısralık şiir.
Biter kelimeler kalır son hece.
Ne kadar da uzun olsa bir şiir,
Geriye bir nokta konur sadece.
Ömür dediğin bir-iki nakarat,
Nasıl bir dünya ben şaşıyorum,
Kara bulutlar sarmış bedeni..
Artık yavaş yavaş üşüyorum,
Bilemiyorum nedir nedeni,
Örtün üstüme cepsiz kefeni..
Sevinir garip o benden oy alan,
Velakin hem bu yalan hem o yalan..
Hakikat nerede gizli acaba,
Arayıp sor, biraz da sen oyalan..
Bu dünyada ne kadar acı, dert, elem varsa,
Hepsini eksiksiz tek çeken sensin değil mi?
Benim de dişime taş değer be ara sıra,
Tombalada beşte beş çıkan sensin değil mi?
Sessiz ve izinsiz haberin olmadan ,
Gözlerine baktıysam özür dilerim..
Gönlüne diktiğin gülleri solmadan,
Kökünden söktüysem özür dilerim..
Tutamadıysam aşk ile ellerini,
Kadir-kıymet nedir ey bilmeyenler,
Rabbim beni size muhtaç etmesin.
Saygı hürmet nedir yersiz diyenler,
Rabbim yüzünüze muhtaç etmesin.
Ne neşenize, ne sürurunuza,
Ellerimi açtım Hüdâ'ya,
Rabbim Sen O'na şifa eyle..
Yöneldim tek yüce Mevlâ'ya,
Rabbim Sen O'na şifa eyle..
Kalbi yufkadır, ruhu ince,
Gülleri al Güneş ile birlikte koy kalbine...
Bütün güzellikler girsin düşüne..
Tüm ruhsuz ve soğuk şeylere inat
Bir sıcaklık, bir renk gelsin gülüşüne ...
Sana Cân dedim..
Can'dan öte Cân dedim..
En çok Sana "canım",
En çok Sana Cân dedim..
Seni düşündükçe ,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!