Sensizlik yordu beni
Olmayınca kaybettim kendimi
Benimsin sanmıştım seni
Aradım bulamadım kendimi
Yine rüyalarımda bıraktın kendini
Günler, aylar geçti.
Yaprak ağaca küstü.
Süveyda kendine küstü.
Ben seni hiç unutmadım.
Kerem sevdayı unuttu.
Ne kadar sevdiğimi bir bilsen,
İnan ki koşar yanıma gelirsin.
Ben senin gibisini bulamam,
Ne de sen benim gibisini.
Hakikati sende buldum,
Sensizliğe kalmadı mecalim,
Hasretine dayanamıyorum.
Uykusuz kalıyorum her gece,
Yorgun kalbimi dindiremiyorum.
Hayatımın odak noktası sen,
Hiç kimseye böyle hissetmemiştim.
Kimseye hiç heyecan duymamıştım.
Kimseye bu kadar saygı duymamıştım.
Bunun adı aşkmış, yeni anladım.
Hiç kimseye böyle bakamamıştım.
Her gün görüp de dokunamamak,
Seninle beraber olamamak,
Güzel gözlerine bakamamak,
Hayattan ırak ediyor beni.
Hayallerime seni alamamak,
Adını meramım bile sebep söylüyorum.
Günde yirmi bir kere zikrediyorum.
Her gün istemeden düşünüyorum.
Ben istemeden gönlüm istiyor seni.
Gözlerim daim etrafımda seni arıyor.
Zifiri karanlık bir yerde yürüyorum,
Yalnızlığa giden yolu görüyorum.
Yolu seninle aydınlatmak istiyorum,
Sensiz çıktığım ıssız yolda kayboluyorum.
Gelen geldi giden gitti
Sormadım ! Nereye gidiyorsun diye
Anladım, üstüme karlar yağınca
Yarıladık bizde olan defteri
Buruşan kağıt tekrar düzelir mi ?
Bana baktığın gözlerini özlüyorum.
Beraber olduğumuz zamanları özlüyorum.
Kimi zaman hayallerine dalıyorum,
Bu aralar ise bıraktığın hatıralarda kalıyorum.
Seni ilk gördüğüm yeri özlüyorum,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!