Karanlığı yıkmak için,
Ezgilerimi ayırmam aydınlıkdan.
Rotamı sevgiye ayarlarım pusulamdan,
Ellerim köledir,yüreğim hükmeden.
Mutluluğu işlerim hafiften...
(2008)
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta