Kente Varırken Şiiri - Kasım Kobakçı

Kente varırken, aklımı tamamen fırlatmalıyım,
Çılgınca dalmalıyım, bu kentin şatafatlarına,
Fırsat tanımam, karanlık katarın dumanlarına,
Uzakta duranlara, taşranın ufak somununa.
*
Işık sızdı, arındı gözümün uyku çamurları,
Çatlamış ağzım, feryadım tümüyle asılsız masal,
O görkemli heybetiyle, parlıyor ulu Ankara,
Yalnızca sızan garibandım, rehber tamamen gafil.
*
Köprü sarsıldı zorbaca, zirvesindeyim yolların,
Tepedeyim ömür dipte, yüksekteyim hayat dipte,
Hiçbir kulun olamazdın, efendin hangisi burda,
Akrabalar gerideydi, sevdiceğin yurdu İzmir,
Gerek anam gerek başkent, gerek sevdam gerek başkent,
Geçmişi zikretmem asla, bedenim ulu şehirdir.
*
Merkeze yaklaşıyorken, şuurumu yakmalıyım,
Kaybolmalıyım, yıldır yıldır yanan o caddelerde,
Mazinin kirli izine, şans falan tanımamalı,
Kasabadaki tarlaya, çorbanın yavan tadına.
*
Sabah parladı, dağıldı zihnimin karanlık sisi,
Çatlak boğazım, iniltim tümüyle yersiz efsane,
Ufukta yıldır yıldır parlayıp duran, ulu merkez,
Sadece sızıp kalandım, dümenci hepten duyarsız.
*
Kemer eğildi engine, kalbindeyim caddelerin,
Zirvedeyim rüya dipte, yüksekteyim gölge dipte,
Başkasının olamazdın, efendin nerede burda,
Hısımlar çok uzaktaydı, sevdalının yurdu Bursa,
Gerek diyarım ve Bursa, gerek sultanım ve Bursa,
Maziyi zikretmem asla, bedenim koca Bursa'dır.
*
Tepelere tırmanırken, belleğimi silmeliyim,
Akmalıyım, yıldır yıldır ışıldayan bulvarlara,
Geçit vermemeliyim, o sönen alevin isine,
Toprak damlı çardaklara, soğuyan ayran tasına.
*
Aydınlık vurdu, yıkıldı gözümün yorgun perdesi,
Susuz kalmış çorak ağzım, sızlanmam hep yersiz masal,
Ufukta yıldır yıldır parıldayan, koca binalar,
Yalnızca uyuklayan garip candım, rehber kör sağır.