Yine döndü renkler karşıtına...
Gece güne döndü.
İzmit'i hiç böyle kızıl görmemiştim.
Kalanım yokmuydu?
Gidenim nedir bilmezmiydim.
Değişen renklerimi anımsıyorum şimdi.
Bir bir değiştiriyorum hayallerimi.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




doğulamayan kenler de var her şeye rağmen. bir yaşam boyu hapsolunan grilerde kalakalmalar...
mavi ve yeşilden yoksun...
kentin / kenttekilerin özlemlerine dair
güzel şiire tebriklerimle
Ne siyah ne beyaz;
Daha çok insan eti, daha çok kurtçuktu
Bu şehirde doğum halinde olmayan
Ölmekle meşguldü....
güzeel doğmalara tebrikler...
Hoş omuş.
Sevgi ve Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta