Duvarlarında kahkaha yankıları dolaşırdı evimin
Sonra bir gün, herkes sırayla gitti.
Kimisi sessizce, kimisi veda bile etmeden.
Ve ben o gün anladım:
İnsan en çok güvendiğinden darbe yer.
Sen de böyle öğrendin değil mi bu gerçeği?
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta