Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevgili dost;
Anamdır toprağın tahıl tanesi
Ruhunu tahıla satar kimi
Emek sürgünlerin teri
terin özünde bulur kimi kendini
Harika dizeler güçlü bir kalem....
Yazan yüreği ve kalemi kutluyorum...
Mutluluk yüreginizden tebessüb yüzünüzden asla eksik olmasın...Saygı ve kalbi şükranlarımla
Sezai Binici/umut_adam/Erzurum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta