KENDİNE UĞRAMADAN
Ne büyük ayrılık...
Kendi yüreğinin
kapısında misafir olmak.
Zile basacak cesareti
toplayamadan dönüp
gitmek...
Diyeceğini diyemeden,
güleceğini gülemeden,
Ey insan, kendine polis,
kendine gardiyan...
Kendine uğramadan
göçtü dünyadan.
Süleyman Kara
Kayıt Tarihi : 31.08.2026 19:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
İnsanın içine atması ve kendini baskılamasından dolayı kendini ifade edemeden dünyadan geciş hikâyesi
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!