KENDİNE KALAN
O, kalabalıkların içinden geçip
kendine varamayan bir adamdı.
Her gidiş biraz daha susturdu onu,
her susuş biraz daha yalnızlaştırdı.
Kimseye yaslanmadı,
duvar olmayı öğrendi.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta