Kendine İyi Bak Şiiri - Ali Urgan

Kalbim sende kaldı, zormuş çağırmak;
Kendine iyi bak, dönmeyeceğim.
Zoruma gidiyor senden ayrılmak,
Yemin ettim artık sevmeyeceğim.

Her kadehi yudum yudum içerken,
Bir buseye vedâ edip göçerken,
Anılar boğuyor senden geçerken,
Kendine iyi bak, dönmeyeceğim.

Küstüm tâlihime derde sarıldım,
Ben şu kaderime çoktan darıldım.
Delice bir seldim artık duruldum,
Kendine iyi bak, dönmeyeceğim.

Yıllarca kaçtım da dostum, eşimden,
Sanki gölge gibi gezdin peşimden,
Çıkmadı hayâlin asla düşümden,
Kendine iyi bak, dönmeyeceğim.

Erkekte ağlarmış, bırak ıslansın,
Hayâlin göğsüme bırak yaslansın,
Dinsin şu ruhum artık uslansın,
Kendine iyi bak, dönmeyeceğim.

Vuslat bana uzak, sen gül ey yârim;
Kara toprak öpsün, orası yerim.
Belki ben ölünce diner efkârım,
Kendine iyi bak, dönmeyeceğim.

İstanbul sokakları içimde acı,
Hikâyesi hebâ, elemli sancı,
Say beni ömründen geçen bir hancı,
Kendine iyi bak, dönmeyeceğim.

Gökten bir emirdin ruhuma inmiş.
Öyle bir vedâ ki kalbime sinmiş.
Yordu beni hayat, yüreğim dinmiş.
Kendine iyi bak, dönmeyeceğim.

Seni sarmak için, nasip olmadı,
Ölmek istedim de vâdem dolmadı.
El'e sığmaz idim, derman kalmadı.
Kendine iyi bak, dönmeyeceğim.

Ey gözleri kara, kalbimde âhım,
Çekerim yıllarca neyse günâhım.
Açmadı hiç güneş, doğmaz sabahım,
Kendine iyi bak, dönmeyeceğim.