Gideceğim dedi kendine
ıssız bi sokağın loş sarılığını çekip üstüne,
soğuk bir ahşap bankın isimlerle oyulmuş yaralı yüzündeki çizgilerinden
atarak kendini
ki;
bi adamın en uç’urum yan’ı
yalnızlığı,
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta