9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Nasıl saçma, insan türünün insan türünü üzmeyi arzulaması.
Görmez ki, yüz görünümünü görmeyen.
Üzemez insan türünü, kendinden başka kimse.
*
Nasıl manasız, mahlukatın mahlukatı üzmeyi arzulaması.
Bakmaz ki, hiç aynaya bakmayan.
Kimse üzemez mahlukatı, kendi gibi olmayan.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta