Kendimin Bir Tanesi Şiiri - Orhan Gülaçar

Yorulduk... ama adını koyamadık.
İçimizde bir yer... hep eksik kaldı.

İleri gidemiyor... geri de dönemiyoruz .
Tam ortasında kaldık ..

Bazen sesimiz çıkmıyor... bazen içimiz bağırıyor.
Kalabalıktayız... ama duyulmuyoruz .

Çaresizliğin dibinde.de .. üzülmek çare olmuyor.
Hisler birbirine karışınca... akıl duruyor
Yakın çevremiz... ailemiz... acılarla ahlarla da kucaklanmıyor
Hayatımızın bundan sonrası ... bilinmiyor.
Dünü de bugünü de heba ettirdiler ...
Yarınlara da hevesin bırakmadılar
Hayatın içinde... arada bir "ben" demek gerekiyor.
Ruh dediğin... mideyle doymuyor!
Yüreğini burkan yüklerle... ömür boyu yürünmüyor.
İnsanlığa duyarsız kalmamak
Ama önce... İnsan kendinin bir tanesi olmalı