kendimi, seni, oğlum.
senin için yerden cesetler topluyorum.
her başımı yere eğdiğimde,
yeni bir can, yeni bir çiçek görüyorum.
solmuş, çokça yaralanmış bir çiçek,
farklı farklı uzuvlarından parçalanmış.
kalbim dayanamıyor, ağlıyorum.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta