Sokak lambasının camdan içeri süzülen solgun ışığında,
hiç çalmayan bir telefonun yükü var masada.
Zaman bir sarkaç gibi sallanıp duruyor aynı boşlukta,
ne ileri gidebiliyorum
ne de o günden geriye kalanı toplayabiliyorum.
Yarım kalmak böyle bir şey işte;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta