Kendimi düşünürüm çay bardağında
Karıştırdıkça eriyen şeker gibi
Eridiğimi hissederim zamanın sonsuzluğunda
Kendimi düşünürüm saatin burma kolunda
Döndükçe boşalan bir yay gibi
Rahatladığımı hissederim her geçen saniyenin ardında
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta