Kendimi Azadettim Gidiyorum Şiiri - Efsu ...

Artık bitti; içimde çırpınan o dev kuş öldü,
Yorgunluğum, sevdamdan daha büyük şimdi.
Bir kenti yıktım da sanki altında kaldım,
Sana giden yolların hepsi, uçurumda dindi.

Gözlerimde taşıdığım o eski, parlak ışık,
Eridi bir mum gibi, sustu tüm cümleler.
Seni sevmek, fırtınada bir mum yakmakmış;
Ellerim yara içinde, ruhumda binbir keder.

Sitem değil bu, sadece derin bir uykusuzluk,
Kendi omzuma yaslanıp ağlamayı öğrendim.
Gönlümün heybesinde ağır bir mutsuzluk,
Ben bu aşkın içinde, en çok kendimi kaybettim.

Şimdi bir valiz dolusu kırık hayal ve ben,
Gidiyorum, ayaklarım geri geri gitse de.
Bir daha açılmayacak bu paslı, eski kapı;
Yüreğim artık bir rehin değil, bu son seste.

Elveda yorgunluğum, elveda dumanlı başım,
Kendi gölgeme sığındım, bu yolculuk tek kişilik.
Sende kalsın o bitmek bilmeyen savaşım,
Bana kalan sadece; sessiz, ıssız bir dinginlik.