Gece yarısını geçmişti saat, belki de zaman durmuştu,
Odamın ortasına garip, tanımadığım bir sessizlik kurulmuştu.
Giyinip çıktım dışarı; ceplerimde yarım kalmış sözler,
Sokak lambasının altında beni bekliyordu iki yorgun göz
Yaklaştım... O bendim, birkaç yıl önceki çaresiz çocuk,
Omuzları çökmüş, dudaklarında ince, kırgın bir ıslık...
"Gidiyorum" dedim ona, "Seni bu kaldırımda bırakarak."
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta