Avmede elimde henüz satın almış olduğum ipek etamin eşarbım ile hülyalara dalmışken, gecelere ve rüyalara pekte ihtiyacım olmadığını biliyordum sevgili günlüğüm✍🏻
Varsın çölde olmasın bedenim, bir başlarına kalsın kum taneleri, aralarında olmadığımın farkında bile değiller, peki ya olsaydım?
Ayakkabı mı giyerdim sanırsın kızgın kumlarda; belki çokça ısınacak yanacak, kavrulacak ayak tabanlarım, bedenim ay ayyy ayyyy ayyyyyyy deyip bir parmak ucuna, bir topuklarla havaya zıplarken metrelerce ipek kumaş üzerimde rüzgarla dans ediyorken ruhum, duymam ki yakıcı sıcağın verdiği azabın sesini.
Ya duymazsam susuzluğu çölde? Görmesem veya ayaklarımızın dibine kadar gelmezse serap?
Ardından söyleriz: Gelmese de olur kendi bilir!
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta