Karanlık gecenin koynunda, yalnızlıkla dans eder ruhum,
Yüreğimde yankılanan hüzün, sessiz çığlıklarla dolu bir umudum.
Dostlardan uzak, sevginin gölgesinde kalmışım,
Mutluluk yitik bir hazine, bulmaya hasret kalmışım.
Günler geçer de bitmez, her an bir çile, her nefes ağır,
Depresyonun eşiğinde, düşlerim tarumar, ümitler dağılır.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta