İlk akşamdan okunur mahmurca gözlerimden,
Koltuğumda oturup da dinlediklerimden,
Ayrılıp gidiyorum loş odama yerimden,
Kaynar içim benek benek ter akar tenimden,
Öyle ki gece sessizliği ruhuma işlediğinden! ..
Musikilerinde seni hep seni dinlerim ben,
Duyduğumdan, gördüğümden, cümleden, her şeyden;
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Kendinden ne güzel bir derya sunmuşsun abim..yüreğine kalemine sağlık..çok beğendim..izninle çalıyorum :)))
Bazen, yaşam; kendi kendini okumaktır...
Unuttuğumuz o kadar çok şeyimiz var ki; günümüz, kuru bir avunmaktır!
Farklı.. Bir de güzel nasihatlarla dolu.. Tebrik ederim..
Arif Abi;Tavsiye mektubu gibi bir şey olmuş ...Hoş olmuş...ilk okumakta bana nasip olmuş...Bu güzel nasihatlara elbette doğru diYORUM...Selam ile dua ile....puanlıYORUM..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta