Şimdi göstermesen de yüzünü tenhada mavilik.
Sıkışmış kalmış çoktan gitmiş gülümsememeleri.
Kızıla boyansın binalar, yoklar ortalıkta ağaçlar.
Ya da insan, hoyratın nede olsa daniskası.
Sıra bize geldi tüketiliyoruz bizler, az pahalar.
Bir sen kaldın Mira ama aldı seni uzaklar.
Evet biliyorum suçlusuyum, sen olmalıydın yanımda.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta