Kendi Kıyımda Bir Yanılgı Şiiri - Ali Admış

Sığamadım kimsenin hayat atlasına,
Hep o boşlukta asılı kaldı sorum:
"Sevildim mi, yoksa bir gölge miydim?"
Cevabı bilsem de, tersine yürüyordum yolu.

Gerçek; bir cam kadar berrak ve netti,
Sevenin bakışı, sevmeyenin gidişi belliydi.
Ama kalp işte, birini çok sevdi mi;
Kör etmeyi seçiyordu kendine, o en yaralı hali.

Biliyorum, peşinden koştuğum bir hiçlik,
Başkasına anlamsız, bana bir dünyaydı...
Kendi yalanımın içinde bile bile,
Uyanmak istemediğim o meçhul rüyaydı.

Adını koyamadım bu amansız inadın,
Belki anlamak ağır geldi, belki de kaçış.
Gördüğüm gerçeği, duymadığım ses yaptım;
İçimde dilsiz bıraktığım o derin haykırıştı.