Kendi kendine…
Karanlık bir ışıksın, görünmez ki aydınlığın.
Loş gecelerde yanarsın, sönük kendi kendine,
Unutulmuş- anlamsızsın, kuytularda yaşarsın,
Bırakılan yarınlarsın, ah çekersin kendi kendine…
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta