Kendi Halime Şiiri - Muharrem Ayrancı 2

Bu eser; 19 Mayıs 2026 Salı gününün heyecanına ve hareketine tezat, şairin iç dünyasında yankılanan o derin gurbet sızısını ve bitmek bilmeyen ayrılık imtihanını gözler önüne seren dertli bir iç döküştür. Muharrem ustanın kalemi bu kez, insanın sevdiklerini geride bırakıp yollara düşerken arkasında bıraktığı o mahzun bakışları ve "Yandım canım, yandım kendi yerimde" diyerek içten içe kavrulan o sessiz çığlığını mısralara nakşetmiştir. Şair, insanın başından gitmek bilmeyen o amansız ayrılık karşısında çaresiz kalışını, gözünün yaşını silecek tek bir dost eli bulamayışını büyük bir dürüstlükle haykırır. İkinci bölümde ise ömrün geçici baharına, solan bağın güllerine sitem eden ozan; hasret yellerinin bağrını delip geçtiğini, dilinin dönmez, dertlerinin bitmez olduğunu ilan eder. Nakaratın o şaşmaz ve vakur duruşu, yaşanan tüm o gurbet kahrına ve özleme rağmen sığınılacak tek limanın yine insanın kendi vicdanı ve sabrı olduğunu göstererek, "Kendi Halime" adıyla antolojideki 528 numaralı koltuğuna gururla ve mühürle oturmaktadır.