Bırakmışken kendimi değişmezliğin gerçekliğine,
Umutlarım teslim oldu çaresiz, çaresizliğime.
Yapageldiğim tek şey nefes alıp vermek olmuşken,
Kapatıyorum dikip ufka gözlerimi,
Yarını şüpheli aydınlıklara ben.
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta