Bırakmışken kendimi değişmezliğin gerçekliğine,
Umutlarım teslim oldu çaresiz, çaresizliğime.
Yapageldiğim tek şey nefes alıp vermek olmuşken,
Kapatıyorum dikip ufka gözlerimi,
Yarını şüpheli aydınlıklara ben.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta