Karlar ülkesinin en güzel çiçeği!
Seninle öğrendim ben sevilmeyi, sevmeyi.
Kıyamadım alıp seni o ülkeden aşağılara inmeyi.
Yanına çıkarken bıraktım ben,
Adına aşk dedikleri bencilliği.
Adım adım, seninle delice yürüdüğüm yollarda,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta