Kendi halimdeyim Şiiri - Ayhan Ulu

Kendi halimdeyim,
yaş yerini bulmuş yüzümde.
Ağır abilerleyim,
masada sessizlik —
sözler cebimde ağır,
yılların yükü omuzlarımda,
gözlerimde akşamüstü.
Bir gülüş bile hesap ister oldu,
herkes kendini saklar şimdi.
Bu şehir uzaktan güzel,
yakına gelince tokat gibi.
Kendi halimdeyim,
kalbim biraz kırık
ama yürürüm yine;
inadına, dikine.
Çünkü düşmek yakışır bazen adama,
kalkmayı bilenlere.
Sokak lambaları tanır beni,
kaç geceyi omuzladığımı bilir.
Yalnızlık mı?
Eskisi kadar can yakmaz artık.
Büyüdük…
kendimize yetmeyi öğrendik.
Ağır adımlarla geçerim hayattan,
koşsan da yetişilmez zamana.
Aceleye gerek yok.
Ben yolumu bilirim.
Kendi halimdeyim,
ama hâlâ buradayım.
Ve bu bile
yaşamak için yeter bazen.