Kendi ayakları üzerinde Şiiri - Agâh Töv ...

Kimse tutmadı elinden
Düştüğünde yer soğuktu,
Kalk dedi hayat,
O sessizce dizlerini silkeledi.
Bir kadındı…
Yorgundu ama yenik değildi.
Gözlerinde uykusuz gecelerin izi,
Kalbinde kimseye anlatamadığı fırtınalar vardı.
Söz verdiler, yarı yolda bıraktılar,
Sevgi dediler, yük bindirdiler.
Ama o
Kırılan yerlerinden güç çıkarmayı öğrendi.
Ağladı elbet,
Duvarlara sırtını dayayıp sustuğu geceler oldu.
Ama her sabah
Kendi adını yeniden yazdı kaderine.
Ne bir omuz aradı yaslanacak,
Ne de bir gölge saklanacak.
Kendi ışığını yaktı karanlıkta,
Kendi yolunu çizdi kimseye sormadan.
Topukları yara oldu bazen,
Yüreği kanadı,
Ama geri dönmedi.
Çünkü bir kez ayağa kalkmıştı.
Şimdi dimdik duruyor,
Geçmişi ardında ama izleri içinde.
Bir kadının hikâyesi bu;
Kendi ayakları üzerinde duran,
Kimseye muhtaç olmadan
Hayata kafa tutan…
Ve en önemlisi:
Kendine yeten.

Tarih:01/09/2024

Agâh tövbekâr
Kayıt tarihi:04/02/2026 17:00:00