Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Cana canan arar iken canımı unutmuşum
Hala nasıl ölmemişim vallahi şaşıyorum
Yıllar yılı bir hayalle bin gerçek avutmuşum
Hayal gerçek arasında sıkışıp yaşıyorum

Aşk başa gelince gördüm akıl gezmeye çıktı

Bir Gül açılmıştı Mekke şehrinde
Bir Gül kâinata açılıyordu
Sırtındaki ol nübüvvet mühründe
Hakikat apaçık seçiliyordu

Gülşene dönmüştü sema, yeryüzü

Dün geceden habersiz bir hayale dalmıştım
Bulmak için gerçeği hayallerde kalmıştım

Gezinirken bilinmez bir hâl geldi başıma
Sevda denen bir gölge baktım düşmüş peşime

Her baharda Nevruz gülü açarken
Kokusunu elden ele saçarken
Gökyüzünde boz şahinler uçarken
Niçin benim sinem, özüm dağlanır?
Niçin kolum kırk yerinden bağlanır?

Kız güzeldi
Güzeldi gözleri
Gözleri alev alevdi
Gözleri süt emzirirdi körpe ateşlere

O gözler insafsız, belalı gözler

Neşe sarsın her yanı
Mutlu ramazan geldi
On bir ayın sultanı
Kutlu ramazan geldi

Mahyaların süsünde

El insaf sevdiğim yeter bu kadar
Her derdi sırtıma şelek eyledin
Çaresiz aşkınla sefil, derbeder
Adını dilimde dilek eyledin

Gözümden saklarken gözümden seni

Uykusuz sevdiğim gece güzeli
Bir kara sevdaya çattım seninle
Reddetti bu gönül nice güzeli
Hepsini kenara attım seninle

Görmez hiç kimseyi garip gözlerim

Söylemedim sevgimi ben dağlara, taşlara
Bahar gözüyle baktım senle geçen kışlara
Sevdayı bir sorsaydın gözden akan yaşlara

Diyecektir yar için oluyorum sel Leyla
Sana olan aşkımı gözyaşımdan bil Leyla

Yüzünü görünce nutkum tutuldu
Şaşırdı bir anda dilim nedense
Kor ateşler can evime atıldı
İki yana düştü elim nedense

Önce direnmeyi düşündüm fakat