Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Aynı ufuklarda buluştuğumuz dostlar!
Mermisiz günlerde kaleme süngüler taktım.
İsyanı ben çaldım karanlık gecelerden.
Kurşun gibi şiirler yazdım ışık ışık
Ayazda bırakmadım nevruz çiçeklerini
Mavi önlüklerde umut büyüttüm,

Rahmetsin, boşa
Akma çocuğum
Yolu yokuşa
Çekme çocuğum

Uyandır devi

Alp ozanlar, bahadırlar, çeriler
Buyruk üzre meydanlara gelsin hey!
Gökçe kızlar, gök yeleli börüler
Zafer için ilden ile yelsin hey!

Haykıranda Başbuğumuz yüceden

Bir düş gördüm gözüm açık, gönlüm boş
Tüm ışıklar birden söndü dün gece
Bu nasıl hâl ne ayığım ne sarhoş
Birden bire başım döndü dün gece

Ne olduysa işte o anda oldu

Fikirsiz şair isteyen eleştirmenlere…

Mısraları ok ederek düşmana
Saplamaktır en mübarek iş bana

Ey tepkisi iğdiş kapıkulları

İsmini her duyduğumda
Ciğerimde sigaralar söndürülür
Asitler damlar gözbebeklerime
Feryada döner yüzüm
Zemheri bohçasında götürür umutlarımı
Ayazlara çaldırırım taze baharları

Gün olup bir yürek tutulsa aşka
Hudutsuz şu yollar yürünmek ister
Herkesin arzusu, hevesi başka
Meçhuller de bazen aranmak ister

Kartallık dilerken karga sürüsü

Bir ufuk çizgisinde seyrederken hayatı
Düşünceme nefsimin zincirli ağı düştü.

Tuna’yla nikah kıydım Türkistan’da Fırat’ı
Sınırlar sarhoş oldu, gözlere buğu düştü.

Çevremizde bunca olan biteni
Kör olmuşuz, görmüyoruz yuh bize!
Vicdanını cüzdanında tutanı
Yerden yere vurmuyoruz yuh bize!

Çoraklaştı bakın duygular çorak

Gönlümün hırsızı, ey nazlı güzel
Bunca çektirdiğin çile yetmez mi?
Ne istersin benden ay yüzlü güzel?
Kul oldum kapına, köle yetmez mi?

Öyle bir köle ki masumca gayet