Bedenimizde bunca kemik varken;
Kırılan hep kalp,
Ustası da yok ki tamir edilsin,
Yeter ki biri kırmasın
İnsan olan kalbi kristal bir cam sansın,
Taşıyan da özenli taşısın ki;
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bir kalbe girebilen var, giremeyen var,
Girip de kalabilen var, kalamayan var,
Kalbe girip, kalamayacaksa,
Kıracak, özenli davranamayacaksa,
Kalbe hiç girmesin!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta