Ne leylekler getirecek ne de tesadüfen zuhrolacak kurtuluş.
Gecenin perdeleri örtük ve gündüzün kalbi keşmekeşten ürkmüş.
Denizin buğusuna kaptırmış kendini cihan,
Semanın her kıvrımında, sakınmasız kâinatın nağmeleri üşütmüş.
Heyhat!
Kıyamet dizlerini kırmış ve solukları derinden.
Avuçlarda tutunamamış, huzursuz müptelalardan çekecek bu diyar.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta