Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
her satırınızdan başka haz aldım...sizin gibi bir şiir gönüllüsüyle karşılaşmak benim için mutluluk oldu...kaleminiz acıdan susmasın...sevgi ve umutla
çok kısa çok manidar şiirleriniz var uzatmadan çok şeyler anlatıyorsunuz kutlarım selamlar