Kemal Türkler Şiiri - Salim Diyap

Demir kapıların önünde,
sabaha karşı üşüyen eller...
O ellerin içinde bir bildiri
ve yanlarında, bir grev pankartı gibi
rüzgâra karşı açılmış senin alnın var.

Sesin, "Ekmek!" diye haykıran
binlerce işçinin nabzıdır.
Fabrika düdükleri sustuğunda,
sözlerin,
işçinin yüreğinde yanan yangındır.

Sen, sınıfın saflarında yılmaz bir nefer.
Sen, her tulumda bir omuz,
Sen, her nasırlı elde bir damar.
Ve her vardiyada yeniden doğan senin inadın var.

Kurşun sabahı deldiğinde,
takvimler ağır ağır 12 Eylül'e yürüyordu.
Ve sen toprağa düşerken
bir ülkenin umudu sınanıyordu.

Ey işçi sınıfının yüreğinde yaşayan adam!
Toprak seni boşuna bekledi bunca zaman.
Sen, Türkiye işçi sınıfının mücadelesinde
elden ele dolaşan meşalesin.
Ve yorulmadan her sabah işe gidenlerin
yanında yürümeye devam edensin.