İman en büyük servettir,
İlahi bir emanettir.
İman Allah vergisidir,
Kalbimizin amelidir.
İman Allah sevgisidir,
İnsanları mahvolmaktan,
Hepimizin içinde, sonsuz sayıda,
Yaratıcı düşünce kaynağı vardır.
Bu Düşünceler sınırlılık inancıyla,
Çoğu zaman bastırılır.
Genellikle çoğu insan,
Düşünce ve ilhamları,
Gereksiz bazı kaygılar,
Enerjimizi çalarlar.
Kaygılar, tüketir bizi,
Bitirirler sevgimizi.
Ara sıra silkelenip,
Karşılıksız aşk yüzünden,
Neler çektim,neler ben.
Sevgime bir karşılık,
Göremedim bu yüzden.
Yıllardır bir zalimle,
Gelin tatile çıkalım,
Biz kendimizden kaçalım.
Tatil yerinde herkesi,
Gözlemeye başlayalım.
Barlar sokağında herkes,
Kefil oldum,iki tanıdığıma,
Pişman ettiler beni doğduğuma,
Birincisi parayı,aldı,kaçtı,
Borçları bana yıktı.
Paralar uçtu havaya,
Şehrin birinde bir kekeme,
Meraklıymış kuş beslemeye,
Dolaşmaya çıkmış çarşıya,
Rastlamış bir kuşçuya.
Başlamış vitrindeki,
Kuşlara zevkle bakmaya.
Adım Kemal’ dir, soy adım Tekir,
Bilir beni bir gün, alem de bilir.
Tanır beni bir gün, Cihan da tanır.
Gidersem Dünyadan, eserlerim kalır.
Çalınır bir gün şarkılarım da,
Kıskanırım,sevgilim,
Kıskanırım,seni ben.
Seni benim gözümle,
Bakan,gören herkesten.
Kıskanırım seni ben,
Kış dayandı kapıya,
Soğuk, fırtına, karla.
Isınma telaşında,
Baksana insanlarda.
Varlıklı insanlar kışın,
Gider kayak yapmaya.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!